چهارده

سلام به همه مهربونا خودمم نمی دونم به خاطر این تاخیر چطوری باید ازتون معذرت خواهی کنم راستش اصلا نمیتونستم بیام و بنویسم اونقدر ذهنم اشفته بود که نمی تونست منو در نوشتن یاری کنه از دلداریها ونگرانیهاتون بی اندازه ممنونم و به خودم به خاطر داشتن چنین دوستانی می بالم.در ضمن کارم هم درست نشد و باید تا یک ماه و نیم دیگه برگردم ایران از اونجا به بعد دقیقا نمیدونم تا درست شدن کارهام چقدر باید منتظر بمونم و چه اتفاقاتی خواهد افتاد اما اصلا تصمیم ندارم که بترسم و دست و پامو گم کنم البته که شرایط خیلی سختیه و احتمالا روزهای سختتری هم در پیشه اما می خوام از این فرصت استفاده کنم و به کارهای عقب افتادم برسم نمی خوام به این جدایی و غصه هاش فکر کنم از اونجایی که تو زندگیم تجربه کردم که نباید چیزی رو به زور از خدا بخوام در این مورد هم همه کارها رو به خدا سپردم و با توجه به این که ما همه تلاشمونو برای حل این مشکل کردیم من اعتقاد دارم که خواست خدا این بوده و بهش احترام میذارم و امیدوارم که همه چیز رو بهتر از قبل برامون درست کنه

ممکنه برای یک مدت اینجا ننویسم مطمئنا دلم خیلی براتون تنگ میشه اما میدونم که دوباره به جمع مهربونتون ملحق میشم خیلی دوستتون دارم و از صمیم قلبم ارزو میکنم همیشه سلامت و خوشبخت باشید